_DSC5222

W 1987 r. Ksiądz Biskup Ordynariusz Stanisław Szymecki podjął decyzję o organizacji Ośrodka Duszpasterskiego na Osiedlu Barwinek. Nowe rozbudowujące się osiedle przynależało do Parafii Chrystusa Króla. Jednak coraz większa liczba mieszkańców osiedla wskazywała na potrzebę szybkiego powstania nowej parafii. W czerwcu 1987 r. Ksiądz Biskup Ordynariusz wskazał na patrona parafii Św. Stanisława BM, odważnego i bezkompromisowego pasterza broniącego wiary i moralności. Takiego patrona potrzebowaliśmy. Na początku nie dysponowaliśmy żadnym zapleczem w postaci budynku, który można by było zaadoptować na kaplicę, na salki katechetyczne czy mieszkania dla księży. Grunt, który został wyznaczony pod kościół był własnością ponad dwudziestu współwłaścicieli. Nie był też uzbrojony w media. Przez pierwszy rok korzystaliśmy z uprzejmości parafii Chrystusa Króla. Ale nie brakowało nam gorliwych osób zawsze gotowych do pomocy finansowej i pracy fizycznej na rzecz powstania najpierw małej kapliczki na szczycie placu, następnie murowanej kaplicy i wreszcie budynku obecnego kościoła.

Od Ośrodka Duszpasterskiego do kapliczki

W niedzielę 2 września 1987 r. Ksiądz Biskup Stanisław Szymecki ogłosił w kościele Chrystusa Króla na Baranówku powstanie Ośrodka Duszpasterskiego pw. Św. Stanisława BM na Osiedlu Barwinek, wyłączonego z macierzystej parafii Chrystusa Króla. Jako nowopowstała wspólnota ochoczo przystąpiliśmy do organizacji życia duszpasterskiego. Zorganizowaliśmy w prywatnych domach punkty katechetyczne dla dzieci i młodzieży, w których katechezy odbywały się przez trzy lata. W mieszkaniach prywatnych przez 3 lata mieszkali też Księża pracujący w parafii. Jeśli chodzi o odprawianie nabożeństw, to wszystko zaczęło się od krzyża, który stanął na szczycie placu kościelnego. Wkrótce zbudowano niedużą drewnianą kapliczkę. Równocześnie trwały prace nad budową kaplicy, przy której licznie pracowali parafianie. W uroczystość Św. Stanisława 8 maja w 1988 r., w tej drewnianej kapliczce przy udziale kilku tysięcy wiernych została odprawiona po raz pierwszy Msza święta pod przewodnictwem Księdza Biskupa Stanisława Szymeckiego. Od tego dnia, do 5 listopada 1988 r., gromadziliśmy się na placu pod gołym niebem, by uczestniczyć w Eucharystii. 6 listopada nowo wybudowana kaplica została poświęcona przez ówczesnego Księdza Biskupa Ordynariusza, w której wierni gromadzili się codziennie na Mszy świętej. Kaplica ta stała się zalążkiem tworzącej się wspólnoty parafialnej. Ksiądz Biskup Ordynariusz Stanisław Szymecki wydał w dniu 23 grudnia 1988 r. akt erygowania parafii Świętego Stanisława Biskupa Męczennika. Od tego czasu jako nowa wspólnota parafialna gromadziliśmy się codziennie na Mszy świętej przez kilkanaście lat budując wspólnotę wiary i miłości. Kaplica mogła pomieścić około sześciuset osób, dlatego wiele osób musiało stać na zewnątrz. Wszyscy czuliśmy potrzebę szybkiego rozpoczęcia budowy kościoła. W tym celu stale czyniono przygotowania do wykupu działek i rozpoczęcia budowy świątyni.

Od kaplicy do kościoła

W 1997 r. po rozwiązaniu spraw własnościowych i wykupie etapami ziemi, którą dziś dysponujemy, plac kościelny w całości stał się własnością parafii. W tym samym roku, w uroczystość odpustową parafii Ksiądz Biskup Ordynariusz Kazimierz Ryczan dokonał uroczystego poświęcenia placu i pobłogosławił wszystkich parafian na mającą się rozpocząć budowę kościoła. Budowa ruszyła we wrześniu 1997 r. według projektu inżynierów: Witolda Kowalskiego i Zbigniewa Grządzieli oraz konstruktora inż. Kazimierza Sokołowskiego. Kierownikiem budowy został inż. Jan Brzoza. Fundamenty budującego się kościoła poświęcił Ksiądz Biskup Ordynariusz 30 listopada 1997 r., a następnie 12 września 1999 r. wmurował kamień węgielny poświęcony przez papieża Jana Pawła II w Sandomierzu i akt erekcyjny budowanej świątyni. W roku jubileuszowym 2000 w budującym się kościele przeżyliśmy szczególne wydarzenie. Pasterkę odprawił Ksiądz Biskup Mieczysław Jaworski. Cieszyliśmy się przeżywając Święta Bożego Narodzenia w naszym nowym kościele, chociaż jeszcze nie było dachu tylko betonowe sufity i surowe ściany. W kolejnych latach wykonaliśmy wiele prac, w tym wylewki izolacyjne pod posadzkę, tynkowanie kościoła, założono centralne ogrzewanie na gaz ziemny. Ostateczne wejście do kościoła z odprawianiem wszystkich nabożeństw nastąpiło w 2003 r. Od tego czasu, stale postępują prace wykończeniowe. Spośród ważniejszych wydarzeń w budującym się kościele należy przypomnieć zaprojektowanie, wykonanie i zamontowanie w 2006 r.: tabernakulum, wykonanego w jednej ze znanych krakowskich pracowni brązowniczych; posadzki marmurowej, wykonanej przez podkrakowski zakład kamieniarski; prezbiterium i bocznych ołtarzy, wykonanych przez artystów z Pomorza w technice sgraffito – starej włoskiej technice renesansowej z XV wieku. Poświęcenia wymienionych prac dokonał Ksiądz Biskup Ordynariusz w wigilię Bożego Narodzenia 2006 r. Po wyjściu z kaplicy z odprawianiem Mszy świętych, kaplicę odnowiliśmy i z jej części wydzielono i przygotowano sześć pomieszczeń, z których jedno służy jako kancelaria parafialna a pozostałe jako salki na spotkania naszych wspólnot parafialnych i grup kandydatów do bierzmowania. Pozostała część pełni funkcję kaplicy do modlitwy dla grup parafialnych.

W 2008 roku zaprojektowano i zamontowano drzwi do kościoła, które wykonała firma z Zegartowic w Małopolsce. Równocześnie została rozpoczęta budowa plebanii. W 2012 r. kościół został wymalowany, następnie zamontowano oświetlenie w postaci reflektorów oraz kinkietów na filarach nawy głównej i nawach bocznych a w 2014 r. wykonane zostały ławki na około 800 miejsc. W 2016 roku kościół został udostępniony wiernym do modlitwy w ciągu dnia, przez wydzielenie przedsionka, dzięki czemu możemy jeszcze częściej modlić się przed Najświętszym Sakramentem.

Na bieżąco staramy się wyposażać nasz kościół w sprzęty liturgiczne, takie jak sedilla do przewodniczenia, konfesjonały, szafy na sprzęt liturgiczny. Nasze bieżące prace materialne związane są zatem z dokańczaniem wewnętrznego wystroju świątyni i budową plebani. W ramach budowy plebani, powstał piętrowy budynek, w którym wylano sufity. Następnie, w 2018 r. zakończyliśmy murowanie szczytów dachowych wraz z zabezpieczeniami przeciwpożarowymi, wykonaliśmy więźbę dachową wraz z zafoliowaniem i przybiciem łat. Obecnie trwają końcowe prace związane z przykryciem blachą dachu plebani. W następnym etapie będziemy wykonywać prace wewnątrz budynku, by przygotować ją do zamieszkania przez księży. W naszej świątyni jesteśmy na etapie projektowania i realizacji marmurowego ołtarza i ambonki, co pozwoli w 2019 r. na konsekrację kościoła. Tym samym nasz wspólny trud i ofiarność na rzecz parafii przez minione 30 lat zostanie zwieńczony uroczystym poświęceniem kościoła i ołtarza, które uświęci na zawsze tę świątynię oddając ją na własność Bogu w Trójcy Jedynemu. Wierzymy mocno, że ta świątynia jest miła Bogu, i że nasze modlitwy zanoszone przed Boży tron są wysłuchane. Na chwałę Boga i dla naszego pożytku pragniemy dokończyć budowy tej świątyni i poświęcić ją na własność Bogu. Czujemy się dziećmi kochającego Boga, chcemy umacniać naszą wiarę, dawać świadectwo naszym dzieciom i umacniać wspólnotę wiernych w rodzinie parafialnej – we wspólnocie, której patronuje wielki biskup męczennik Święty Stanisław.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Drukuj
  • email
  • RSS
  • Twitter
  • Ulubione