W Wielką Sobotę po zapadnięciu zmroku zgromadziliśmy się na Wigilii Paschalnej – najważniejszej liturgii całego roku kościelnego, stanowiącej kulminację Świętego Triduum Paschalnego.
Celebracja rozpoczęła się od liturgii światła. Na zewnątrz świątyni poświęcono ogień, od którego zapalono paschał – znak Chrystusa Zmartwychwstałego. Następnie w procesji wniesiono go do pogrążonego w ciemności kościoła, a światło stopniowo przekazywano wiernym, rozświetlając wnętrze świątyni i ukazując symbolikę zwycięstwa światła nad ciemnością.
Po zajęciu miejsc zabrzmiało uroczyste orędzie wielkanocne – Exsultet, które wprowadziło zgromadzonych w radość Zmartwychwstania i wezwało do uwielbienia Boga za dzieło zbawienia.
Kolejną częścią była rozbudowana liturgia słowa, ukazująca historię zbawienia: od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, aż po zapowiedzi proroków. Kulminacyjnym momentem było uroczyste odśpiewanie „Chwała na wysokości Bogu”, podczas którego ponownie rozbrzmiały dzwony, a następnie radosne „Alleluja”, które po czasie Wielkiego Postu powróciło do liturgii Kościoła.
Po Ewangelii o Zmartwychwstaniu Chrystusa kapłan wygłosił homilię, ukazując znaczenie pustego grobu jako znaku nadziei i nowego życia oraz zaproszenie do osobistego spotkania ze Zmartwychwstałym.
W dalszej części liturgii nastąpiła liturgia chrzcielna. Poświęcono wodę, a wierni, trzymając zapalone świece, odnowili przyrzeczenia chrzcielne, wyrzekając się zła i wyznając wiarę w Boga. Obrzęd ten przypomniał o powołaniu każdego chrześcijanina do życia nowego, płynącego z łaski chrztu.
Centralnym momentem była liturgia eucharystyczna – uczestnictwo w ofierze Chrystusa, który przez swoją śmierć i zmartwychwstanie otworzył ludziom drogę do życia wiecznego. Przyjęcie Komunii Świętej stało się dla wiernych źródłem paschalnej radości i umocnienia wiary.
Zdjęcia i wideo: A. Janota
