W Wielki Piątek zgromadziliśmy się na liturgii Męki Pańskiej. Tego dnia Kościół nie sprawuje Mszy Świętej, lecz w ciszy i skupieniu rozważa mękę i śmierć Jezusa Chrystusa.
Liturgia rozpoczęła się w milczeniu. Ksiądz proboszcz wraz z asystą i kapłanami podszedł do ołtarza i upadł na twarz, co jest znakiem uniżenia oraz głębokiej modlitwy. Wszyscy klęczeli w ciszy, włączając się w ten szczególny moment skupienia.
Następnie odczytano liturgię słowa, której centralnym punktem był opis Męki Pańskiej według św. Jana. W czasie czytania wierni w skupieniu słuchali opisu wydarzeń prowadzących do ukrzyżowania Chrystusa.
Po homilii nastąpiła modlitwa powszechna, obejmująca cały świat: Kościół, papieża, duchowieństwo, wiernych, a także wszystkich ludzi, również niewierzących.
Kolejnym ważnym momentem była adoracja krzyża. W procesji wniesiono krzyż, który stopniowo odsłaniano, ukazując wiernym znak zbawienia. Następnie uczestnicy liturgii podchodzili, aby oddać cześć krzyżowi poprzez uklęknięcie lub ucałowanie.
Po adoracji przyjęliśmy Komunię Świętą, konsekrowaną dzień wcześniej podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej. Był to moment szczególnej jedności z cierpiącym Chrystusem.
Na zakończenie Najświętszy Sakrament w monstrancji został przeniesiony do Grobu Pańskiego. Pozostaliśmy na adoracji, trwając w modlitwie i rozważaniu tajemnicy śmierci Jezusa. Atmosfera liturgii była pełna ciszy, powagi i skupienia, sprzyjając osobistej refleksji nad znaczeniem ofiary Chrystusa.
Zdjęcia: A. Janota
